Dierenpret: Leuke Verhaaltjes Van Mijn Konijntjes

Winter 2020Winter 2020

Dag lieve lezers,

De blogpost van vandaag gaat over mijn lieve schatjes thuis: mijn twee konijntjes genaamd Fien en Elvis. Deze twee dames maken al enkele jaren deel uit van mijn leven en het zijn echt fantastische huisdieren. In deze post deel ik met jullie enkele leuke verhalen van belevenissen met mijn 2 troeteldiertjes.

Fien is een 2,5 jaar jong hangoorkonijn. Een pittig dametje die echt wel van zich durft af te bijten! Ze hadden mij verteld dat het een dwergkonijn is maar aangezien de huidige grootte denk ik wel dat we spreken van een gewoon formaat konijn πŸ˜‰

Fien is echt de grootste deugniet van de twee. Ze haalt vaak allerlei fratsen uit en ieder moment dat ze kan ontsnappen uit haar hok zal ze grijpen. Ze is echt gek op haar ren, dat ze even kan loslopen en spelen vindt ze geweldig. Eten kan nooit genoeg zijn voor haar en snoepjes die kunnen er altijd wel in.

Soms durft ze wel eens op de zetel springen bij mij thuis, ook al mag ze dit niet. Vanaf dat ik dan “Fien!” roep, springt ze er gauw af en kijkt ze me aan met een uitdagend kopje. Je kan echt niet boos zijn op haar. Fien is erg eigenwijs, zoals zij het wilt zo zal het gebeuren. Ze is gewend iedere dag om 7 uur ’s morgens haar eten te krijgen, en zo zal het geschieden. Op mijn vrije dag wil ik wel eens uitslapen maar dat geldt niet voor mijn konijntjes: honger betekent eten en wel zo snel mogelijk! Het is grappig om weten dat er in zulke kleine beestjes zoveel pit zit.

Net zoals bij ons vrouwen hebben ook vrouwelijke konijntjes, voedsters zoals ze zeggen, wel eens last van hun hormoontjes. Een dier is dan ook wel eens slechtgezind. Op een gegeven ochtend begon Elvis uit het niets te stampen – ik had haar net een nieuw soort voer gegeven. Die divakuren lijken besmettelijk te zijn van het ene konijn op het andere! Je kan echt wel zeggen dat ze verwend zijn.

Elvis is het enige konijntje dat ik makkelijk kan oppakken en knuffelen in de armen. Fien heeft dit niet zo graag. Het is dan ook een fout clichΓ© dat konijnen knuffeldieren zijn, de meesten worden niet graag opgepakt. Elvis kan wel genieten van een knuffelmoment, Fien wordt het liefst geaaid terwijl ze haar vrijheid heeft en dus niet in de armen.

Elvis is 1,5 jaar jong en een wit konijntje met bruine vlekjes en rechtopstaande oren. Elvis heeft haar naam te danken aan de geweldige kuif die ze had toen ze baby was. Intussen heeft Elvis haar babyhaartjes verloren. Qua karakter is zij veel rustiger (en properder) dan Fien. Terwijl Fien een wildebras is, zal Elvis eerder afwachtend en braaf zijn. Fien is in feite de grote durfal van de twee, zij heeft ook geen bang van mijn reactie. Elvis zal altijd een beetje bang blijven, al betert dit wel natuurlijk met ouder worden. Konijntjes hebben erg veel tijd nodig om je te leren vertrouwen, maar hun liefde is onvoorwaardelijk. Soms krijg ik likjes of kopjes van hun twee en dat is echt hartverwarmend. Daar doe je het toch voor! ❀

Hebben jullie konijntjes? Zijn het ook zulke pittige karakters? Laat zeker van jullie horen. Volg OVDD via Instagram, Facebook en Twitter voor de laatste updates en vergeet je niet te abonneren op de nieuwsbrief voor op de hoogte te blijven! Bedankt voor jullie aandacht, tot blogs.

Winter 2020Winter 2020

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s